GÜLE GÜLE KOCA ÇINAR! SENİ HİÇ, AMA HİÇ UNUTMAYACAĞIZ!

11.08.2018
228 kez okundu
imbik@devrimgazetesi.com.tr

İstanbul’dayım. Bugün (11 Ağustos 2018) ustaların ustası, edebiyatımızın koca çınarı ve Köy Enstitüleri’nin en değerli temsilcilerinden biri olan, sevgili Mahmut MAKAL’ın ölüm haberini büyük bir üzüntüyle öğrendim. İstanbul başıma yıkıldı!
Ailesine ve tüm dostlarına baş sağlığı ve sabırlar diliyorum.
Mahmut Hocam, yazım hayatımda beni destekleyen, bana güç veren biriydi. Kendisi ile tanışmam mümkün olmadı; ama bana yazdığı mektuplar ve gıyabımdaki sözleri bana büyük bir cesaret vermiştir.
Bir yazım aracılığı ile kendisine şöyle teşekkür etmişim: “Merhaba, ortaokul ikinci sınıfta (1962) okuduğum, “Bizim Köy” romanınız nedeniyle; o yıllardan beri sonsuz bir hayranlık ve sevgi beslediğim, değerli Hocam; Mahmut Makal merhaba.. Mey’hane yazı dizim nedeniyle; bir gün  Önder Gazetesi’ni arayarak, beni sormuşsunuz... Orada olmadığımı öğrenince: Feyzullah Ağabey’in bana aktardığına göre, bana şu notu bırakmışsınız: “Hilmi Hoca’ya selâm söyleyin... İyi gidiyor... Böyle devam etsin...” Şunu samimiyetle itiraf etmeliyim ki; Feyzullah Ağabey bu notunuzu bana ulaştırdığında, ayaklarımın yerden kesildiğini hissettim ve o an; sizin gibi büyük bir üstadın takdirine mahzar olan, bu yazı dizimi kitap olarak yayınlamaya karar verdim... Size, sonsuz saygılar sunuyor ve ellerinizden öpüyorum sevgili Hocam... Binlerce teşekkürler... Sağ olun... Her zaman, bu  takdirlerinize lâyık olmaya çalışacağım...”
Daha sonraları bu büyük çınar ile bazı telefon görüşmelerim oldu ve her görüşmemizde beni onurlandırdı. Bir vesile ile bana el yazısıyla gönderdiği mektubu büyük bir onur vesikası olarak    saklıyorum. İnşallah bir gün sizlerle paylaşırım.
Mahmut Makal hocamız için ne söylesek, ne yazsak O’nun için azdır.
Değerli hocam; nurlar içinde kalın... Bana gönderdiğiniz mektubu bir çerçeve içersinde ve aldığım ödüllerin arasında en önemli onur belgesi olarak sakladığımı bilmeni isterim..
Koca Çınar: Seni hiç ama hiç unutmayacağız ve unutturmayacağız. Kaldı ki; bizlere bıraktığın bunca eser varken seni unutmak mümkün mü!?
MAHMUT MAKAL HAYATI VE ESERLERİ ;88 yaşında aramızdan ayrılan Mahmut Makal; 1930 yılında Aksaray'ın Demirci Köyü’nde dünyaya geldi. 1947'de Konya Ereğlisi'ndeki İvriz Köy Enstitüsü'nü bitirdi. 6 yıl kadar köy öğretmenliği yaptı. 1955'te Gazi Eğitim Enstitüsü'nden mezun oldu. İlköğretim müfettişliği yaptı, 1971'de İstanbul Sağır ve Dilsizler Okulu'nda Türkçe öğretmeniyken görevi bıraktı. 1971-1972'de "Bizim Köy Yayınları"nı çalıştırdı. 1972'de Venedik Üniversitesi'ne Türk dili ve edebiyatı derslerdi verdi. 1976'da Karadeniz Bakır İşletmeleri'ndeki görevinden emekliye ayrıldı.
1945'te "Türk'e Doğru" ve 1946'da "Köy Enstitüsü" dergilerinde yayınlanan şiirleriyle yazmaya başladı. Daha sonra Varlık Dergisi’nde yer alan "köy notları" ile dikkat çekti.
1947-1949 arasında öğretmenlik yaptığı köylerdeki gözlemlerini gerçekçi ve yalın bir dille anlattığı ‘Bizim Köy’ adlı kitap 1950'de yayınlanınca büyük yankı uyandırdı. Köy edebiyatı akımının çıkış noktası oldu ve yabancı dillere çevrildi. Bu kitap nedeniyle tutuklanıp kısa süre cezaevinde kaldı. Meslek hayatı 17 yıl sürdü. Kitapları ve düşünceleri yüzünden mahkemelerde yargılandı ve bir müddet cezaevinde yattı. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından müfettişliği elinden alınarak tekrar öğretmenlik statüsüne indirildi ve Sağırlar Okulu'na atandı. Eserlerinden bazıları Almanca, Rusca, Fransızca, İngilizce, Macarca, İtalyanca, Bulgarca, Lehçe, Romence ve İbranice gibi çeşitli dillere çevrildi.
Makal 1967'de Unesco tarafından dünya gençliğine örnek insan olarak seçildi.

ESERLERİ;

Bizim Köy (1950)

Köylümden (1952)
Hayal ve Gerçek (1957)
Memleketin Sahipleri (1954)

Kuru Sevda (1957)

17 Nisan (1959)

Köye Gidenler (1959)

Kalkınma Masalı (1960)

Eğitimde Yolumuz Nereye (1960)

İplik Pazarı (1964)

Kamçı Teslimi (1965)

Ötelerin Havası (1965)

Yer Altında Bir Anadolu (1968)

Bu Ne Biçim Ülke (1968)

Zulüm Makinesi (1969)

Kokmuş Bir Düzende (1970)

Karanlığı Zorlayanlar (1976)

Köy Enstitüleri ve Ötesi (1979)

Bir İşçinin Günlüğünden (1980)

Güle güle koca çınar! Nurlar içinde ve rahat uyu..